Als erevoorzitter van de nationale vzw Pinocchio, heb ik de laatste 2 jaar de vereniging beter leren kennen.

Tijdens mijn bezoeken aan de kuurkampen te Spa en op de viering van het 10 jarig bestaan van Pinocchio te Sint-Niklaas werd ik zeer ontroerd door de wijze waarop deze jonge kinderen openlijk kunnen praten over hun brandwonden. Uit gesprekken met hun ouders of naaste familieleden voel ik aan hoeveel leed deze kinderen, maar ook hun omgeving hebben moeten doorstaan. Het is voor mij dan ook altijd een mysterie waar kinderen de kracht halen, wanneer ik hen ontmoet, om toch nog te kunnen glimlachen.

De talloze vrijwilligers, maar ook alle medische en paramedische helpers kortom iedereen die zich voor brandwondenpatiënten inzet, wil ik een hart onder de riem steken door hen te laten weten dat ik in gedachten nooit ver weg ben van hen.