Een paar jaren geleden kreeg ik het aanbod om ambassadrice te worden van een vzw, omdat ik helemaal niet wist wat dit inhield moest ik daar toch wel even over nadenken, kan ik dit wel in mijn drukke werkschema voorzien ?

Hoeveel werk brengt zo’n opdracht met zich mee? Zal ik voldoende tijd hebben om me met activiteiten bezig te houden?

Vragen die door een superenthousiaste voorzitter werden weggelachen, omdat ik volgens hem beschikte over voldoende energie om dit moeiteloos over te brengen aan het brede publiek. Uiteindelijk was de beslissing dan ook snel genomen.

Ik wou iets doen voor kinderen en dan was de vzw Pinocchio de ideale partner. Toen ik dan enkele maanden later zelf mama werd was de zin om te presteren in het belang van brandwonden bij kinderen sterk gegroeid.

Je bent zoveel meer bewust van de gevaren die in het bijzonder “jonge kinderen” met zich mee kan brengen omdat zij steeds op zoek zijn naar avontuur zonder daarbij zich bewust te zijn van gevolgen die maar 1 seconde onoplettendheid nodig hebben om hun leven drastisch te veranderen.

Kinderen geven ook zoveel plezier als je naar hen kijkt terwijl ze zich in hun spel verdiepen, zelfs als ze dan iets vreselijk hebben meegemaakt is het een plezier om hun iets warms aan te bieden zoals het St. Niklaasfeest of de kuurkampen. Mijn taak als ambassadrice van vzw Pinocchio is dan ook een “eer” en met veel zorg en inzet wil ik die taak dan ook met hart en ziel verdedigen.

Cathérine Moerkerke